📚 Pelvis Mekaniği ve Patomekaniği Çalışma Materyali
Bu çalışma materyali, bir ders ses kaydı transkripti ve kopyalanmış metin kaynaklarından derlenmiştir.
Giriş: Pelvisin Genel Yapısı ve Önemi
Pelvis, insan iskelet sisteminin merkezi ve kritik bir parçasıdır. Gövde ile alt ekstremiteler arasında bir köprü görevi görerek hem stabilite hem de sınırlı hareketlilik sağlar. Bu yapı, ağırlık aktarımı, denge, hareket kontrolü ve iç organların korunması gibi hayati fonksiyonlar için temeldir. Pelvisin anatomik ve mekanik özelliklerinin anlaşılması, patolojik durumların teşhis ve tedavisinde kilit rol oynar. Bu materyal, pelvisin temel anatomik ve mekanik özelliklerini, eklemlerini, hareketlerini ve vücut fonksiyonlarındaki kritik rolünü detaylı bir şekilde incelemektedir.
1. Pelvisin Anatomik Yapısı
Pelvis, dört ana kemikten oluşur: iki koksa kemiği, sakrum ve koksiks.
1.1. Kemikler ve Bileşenler
- Koksa Kemikleri: Her biri ilium, iskium ve pubis olmak üzere üç kemiğin birleşiminden oluşur.
- Koksalar önde simfizis pubis ile, arkada ise sakrum ile eklemleşir.
- Asetabulum: Femur başlarını tamamen saran, top yuvası şeklinde, homojen yapıda bir kemik boşluktur. Kalça ekleminin önemli bir parçasıdır.
- Simfizis Pubis: Pubisin inen kolu ile iskiumun çıkan kolunun ortada birleşerek oluşturduğu, normalde harekete izin vermeyen ancak esneme kabiliyeti olan bir yapıdır.
1.2. Pelvis Boşlukları: Majör ve Minör Pelvis
Pelvisi oluşturan kemikler arasında kalan boşluğa cavitas pelvis denir.
- Linea Terminalis: Bu boşluğu ikiye ayırır:
- Pelvis Majör (Büyük/Yalancı Pelvis): 📚 İliak kristalar ile pelvik giriş arasında kalan kısımdır. İçerisinde hiçbir pelvik organ bulunmaz.
- Pelvis Minör (Küçük/Gerçek Pelvis): 📚 Pelvik giriş ve pelvik çıkış arasındaki bölgedir. Pelvik boşluk bu alanda yer alır. Sindirim, üriner ve üreme sistemlerinin bazı organlarını barındırır. Kadınlarda doğum kanalını oluşturur.
1.3. Lumbopelvik Bileşke
- Son üç lumbal vertebra, sakrumun üst üç segmenti ve iliumun sakroiliak ekleme katıldığı bölgeyi kapsar.
- Lumbal omurlar daha hareketli ve derin iken, sakral omurlar rijit ve daha yüzeyeldir.
- Bu bölge, hareketli ve rijit yapıların birleşimi sayesinde postür bozukluklarını iyi kompanse etme yeteneğine sahiptir.
1.4. Cinsiyet Farklılıkları
Kadın ve erkek pelvisleri arasında önemli anatomik farklılıklar bulunur:
- Pelvis Boşluğu: Kadınlarda daha oval, erkeklerde daha çok kalp şeklindedir.
- Pelvik Kavite: Kadınlarda daha kısa ancak daha geniş bir alana sahiptir.
- Pelvik Kemikler: Erkeklerde kadınlardakine kıyasla daha vertikal (dikey) konumdadır.
- Asetabulum ve İskial Tüberositeler Arası Mesafe: Kadınlarda daha fazladır.
- Pelvik Ark: Kadınlarda daha geniş ve düzdür.
2. Pelvik Eklemler ve Ligamanlar
Pelvisin stabilitesi ve sınırlı hareketliliği, güçlü eklemler ve bağ dokuları sayesinde sağlanır.
2.1. Simfizis Pubis
- Pelvik kemiklerin önde bağlandığı eklemdir.
- İki pubik kemik arasında fibrokartilaj bir disk bulunan amfiartrodial (az hareketli) bir eklemdir.
- Ligamanlar: Süperior pubik ligaman ve inferior pubik ligaman tarafından desteklenir.
- Önemli Not: Hormonal değişiklikler sonucu gebelikte genişliği artar ve doğum sonrası normale döner.
2.2. Sakroiliak Eklem (Sİ Eklem)
- Sakrum ile ilium kemikleri arasında yer alır.
- Yapı ve Özellikler:
- Sinovyası, kapsülü ve bağları ile gerçek bir sinovyal/diartrodial eklemdir.
- Nonaksiyal bir eklemdir.
- Düz (plane) eklem sınıfına girmesine rağmen yüzeyleri çok düzensizdir; bu düzensizlik eklem yüzeylerinin kilitlenmesine yardımcı olarak hareketliliğe kıyasla stabiliteye daha çok imkan sağlar.
- Eklem yüzleri hyalin kıkırdakla örtülüdür.
- Fibröz eklem kapsülü ligamanlar tarafından güçlendirilir.
- Hareketleri: Sİ eklemde çok az hareket gözlenir ve genellikle diğer eklem hareketlerine eşlik eder.
- ✅ Nutasyon (Sakral Fleksiyon): Sakrum tabanı öne ve aşağıya doğru hareket ettiğinde ortaya çıkar. Bu hareket, sakrumun alt kısmının ve koksiksin geriye doğru yer değiştirmesine neden olur. Pelvik çıkış genişler. Genellikle gövde fleksiyonu veya kalça ekstansiyonuna eşlik eder.
- ✅ Counternutation (Sakral Ekstansiyon): Sakrumun tabanı arkaya ve yukarı doğru hareket eder. Bu hareket koksiksin ucunun öne doğru yer değiştirmesine yol açar. Pelvik giriş genişler. Genellikle gövde ekstansiyonu ve kalça fleksiyonuna eşlik eder.
- Ligaman Sistemi: Sİ eklem, güçlü bağlarla desteklenir ve temel işlevi stabilizasyondur.
- Anterior Sakroiliak Ligaman: Geniş ve düz bir ligaman olup eklemi stabilize eder ve anterior kaymayı sınırlar.
- İnterosseöz Sakroiliak Ligaman: En derinde yer alan, en kısa ve kuvvetli ligamandır. Sİ eklemin en güçlü stabilizatörüdür ve sakrumun aşağı kaymasını (shear) engeller.
- Posterior Sakroiliak Ligaman: İki bölümden oluşur; kısa olan sakrumun öne hareketini, uzun olan ise aşağı hareketini önler.
- Yardımcı Ligamanlar:
- Sakrotüberöz Ligaman: Üçgen şeklindedir, gluteus maksimus kası için tutunma yüzeyi sağlar.
- Sakrospinöz Ligaman: Sakrotüberöz ligamanın altında yer alır. Bu iki ligaman birlikte büyük siyatik çentiği, siyatik sinirin geçtiği bir kanal haline dönüştürür.
- İliolumbar Ligaman: L5'in transvers prosesi ile sakrumun alasını birleştirir. Sakrumun üst kısmının öne rotasyonunu önler.
2.3. Lumbosakral Eklem
-
- lumbal vertebra ile 1. sakral vertebra arasında yer alır.
- Vertebra gövdeleri intervertebral disk aracılığıyla ayrılır.
- Ligamanlar: Önde ve arkada longitudinal ligamanlar, supraspinal ligaman, interspinal ligaman ve ligamantum flavum ile bir arada tutulur. Ayrıca iliolumbar ligaman ve lumbosakral ligaman da destekler.
- Lumbosakral Açı: Sakrum tabanına ve yere paralel çizgiler çizilerek hesaplanır.
- Optimal değeri yaklaşık 30 derecedir.
- Pelvis öne tilt yaptıkça bu açı artar (lumbal lordoz artar, L5'in S1 üzerindeki makaslama kuvvetleri artar).
- Pelvis geriye doğru tilt yaptıkça bu açı azalır.
3. Pelvisin Görevleri ve Hareketleri
Pelvis, vücut fonksiyonları için çok yönlü görevler üstlenir ve karmaşık hareketler sergiler.
3.1. Genel Görevler
- Aksiyal iskeletin ağırlığının alt ekstremiteye iletilmesi.
- Alt ekstremite hareketlerinin kontrolü (çok sayıda kas için tutunma yüzeyi sağlar).
- Sindirim, üriner ve üreme sistemlerinin son kısımlarına ev sahipliği yapma.
- Vücut dengesinin sağlanması.
- Yer reaksiyon kuvvetlerini karşılamak.
- Kadınlarda doğum kanalının kemik kısmını oluşturma.
- ⚠️ Pelvisin oblik pozisyonu, rotasyonel kuvvetleri artırdığı için kemik yapı yanında yumuşak yapıların da güçlü olmasını gerektirir.
3.2. Pelvik Kuşak Hareketleri
Pelvik hareketler üç düzlemde meydana gelir:
-
3.2.1. Sagital Düzlem (Öne/Arkaya Tilt)
- Ayakta dik durma pozisyonunda spina iliaka anterior superior (SİAS) ve pubis simfizis aynı vertikal düzlemde yer almalıdır.
- ✅ Anterior Tilt (Öne Eğilme): Pelvis öne doğru eğildiğinde meydana gelir. SİAS'lar pubis simfizisinin önüne geçer.
- 💡 Vücudun dik pozisyonunu korumak için lumbal omurga hiperekstansiyona gider ve kalça eklemlerinde fleksiyon ortaya çıkar.
- Örnek: Kalça ekleminde fleksiyon kontraktürü olan bir kişide ayakta durmaya çalışırken pelviste anterior pelvik tilt ve lumbal bölgede hiperekstansiyon görülür.
- ✅ Posterior Tilt (Geriye Eğilme): Pelvis geriye doğru eğildiğinde oluşur. SİAS'lar pubis simfizisinin arkasında yer alır.
-
3.2.2. Frontal Düzlem (Lateral Tilt)
- İliak kristaların aynı hat üzerinde olması gerekir.
- ✅ Lateral Tilt: İki iliak krista aynı seviyede değilse ortaya çıkar. Pelvis bütün bir yapı olarak hareket ettiği için bir taraf alçalırken diğer taraf yükselir.
-
3.2.3. Transvers Düzlem (Pelvik Rotasyon)
- Vertikal eksen etrafında meydana gelir.
- Pelvisin bir yanı diğer yanına kıyasla öne veya arkaya doğru yer değiştirir.
- Örnek: Yürüme sırasında sağ bacakla öne doğru adım atarken (salınım hareketi), sol bacak vücut ağırlığını taşır. Bu durumda sağ taraf, sol pivot noktası üzerinde öne doğru rotasyon yapar ve sağ SİAS, sol SİAS'ın önüne geçer.
3.3. Kas Kontrolü
Pelvis, kuvvet çiftleri olarak faaliyet gösteren kas grupları tarafından kontrol edilir:
- Anterior Tilt: Lumbal ekstansörler (özellikle erektör spina kasları) pelvisi arkadan yukarı doğru kaldırırken, kalça fleksör kasları önden pelvisi aşağı doğru çekerler.
- Posterior Tilt: Abdominal kaslar önden pelvisi yukarı doğru çekerken, gluteus maksimus ve hamstringler arkadan pelvisi aşağı doğru çekerler.
4. Değerlendirme Parametreleri
Pelvisin duruşsal özelliklerini belirlemede kullanılan bazı açılar:
- 📊 Pelvik Tilt (PT) Açısı: Sakrum üst yüzeyinin orta noktasını birleştiren çizgi ile femur başlarının orta noktasından geçen vertikal çizgi arasında kalan değerdir.
- Sağlıklı popülasyonda 7.1 ile 19.3 derece arasında değişir.
- 📊 Sakral İnkinasyon Açısı: C7'nin orta noktasından çizilen düşey denge çizgisi (S1'in arka sağ üst köşesinden geçen düşey çizgi) ile sakrumun proksimal arka kısmına paralel çizilen çizgi arasında kalan açıdır.
- Sağlıklı popülasyonda 39.4 ile 48 derece arasında değişir.
- Yaş ve cinsiyete göre değişiklik gösterebilir (örn. 20-30 yaş arası inklinasyon artar, kadınlarda düşer; 30'lu yaşlardan sonra kadınlarda artar, erkeklerde azalır).
Sonuç
Pelvis, karmaşık anatomik yapısı ve biyomekanik özellikleriyle insan vücudunun temel bir bileşenidir. Dört kemikten oluşan bu yapı, güçlü eklemler ve ligamanlar aracılığıyla hem stabilite hem de sınırlı hareketlilik sunar. Pelvisin doğru mekaniği, ağırlık aktarımı, denge, hareket kontrolü ve iç organların korunması gibi hayati fonksiyonlar için kritik öneme sahiptir. Pelvisin normal anatomik ve mekanik özelliklerinin detaylı bir şekilde anlaşılması, patolojik durumların (patomekaniği) nedenlerini ve sonuçlarını kavramak için temel bir bilgi zemini oluşturur.









