Bu çalışma materyali, kullanıcı tarafından sağlanan kopyalanmış metin ve ders ses kaydı transkriptinden derlenmiştir.
Panoramik Radyografi: Kapsamlı Bir Çalışma Rehberi 📚
1. Giriş ve Genel Bakış
Panoramik radyografi, diş hekimliğinde sıklıkla başvurulan, iki boyutlu bir ekstraoral görüntüleme tekniğidir. Bu teknik, orbitanın alt üçte birlik kısmı, maksiller sinüsler, nazal fossa, temporomandibuler eklem (TME), maksilla, mandibula ve tüm dişleri tek bir görüntüde bir arada sunar. Geniş bir alanı tek bir filmde göstermesi sayesinde, diş hekimliğinin birçok alanında başlangıç tetkik grafisi olarak kullanılır.
Tarihçe: Panoramik radyografi, ilk olarak 1950-1951 yılları arasında Paatero ve Washington Üniversitesi'nden Dr. Sydney Blackman tarafından portatif bir cihazla geliştirilmiştir. 1955 yılında ise Watson's Limited Şirketi, Rotograph'ın ilk versiyonunu üreterek bu teknolojiyi daha geniş kitlelere ulaştırmıştır.
2. Çalışma Prensibi ve Cihaz Tipleri
Panoramik radyografinin temel çalışma prensibi tomografiye dayanır. Tomografide, ışın kaynağı, obje ve film üçlüsünden biri sabit tutulurken, diğer ikisi eşit hızda ancak ters yönde hareket eder. Bu hareket, belirli bir düzlemdeki yapıların net görüntülenmesini, bu düzlemin önünde ve arkasında kalan yapıların ise bulanıklaşmasını sağlar.
Panoramik cihazlar, rotasyon merkezlerinin sayısına göre farklı tiplere ayrılır:
2.1. Tek Rotasyon Merkezli Cihazlar (Örn: Rotograph)
- Prensip: Kavisli yüzeylerin tomografisi prensibine dayanır.
- Kaset: Çene şekline uygun kavisli kaset kullanılır.
- Hareket: Işın kaynağı sabittir; hasta ve film, ışın demeti önünde aynı hızla ancak ters yönde hareket eder.
- Dezavantaj: Özellikle kanin ve premolar bölgelerde distorsiyonlar oluşabilir.
2.2. İki Rotasyon Merkezli Cihazlar (Örn: Panorex)
- Prensip: Kavisli yüzeylerin tomografisi prensibine dayanır.
- Kaset: Düz kaset kullanılır.
- Rotasyon Merkezleri: Birinci rotasyon merkezi sağ büyük azılar bölgesinde, ikinci rotasyon merkezi ise sol büyük azılar bölgesindedir.
- Hareket: Hasta sabittir.
- Başlangıçta birinci rotasyon merkezi etrafında ışın kaynağı ve kaset hareket ederek orta çizgiye kadar olan kısmın görüntüsünü oluşturur.
- Bu noktada ışın kendiliğinden kesilir.
- Hasta, oturduğu koltukla birlikte otomatik olarak 7.5-10 cm kadar sağ tarafa kayar ve ikinci rotasyon merkezine geçilir.
- Bu sırada ışın kaynağı vertebraların sol tarafına kayar. Tüp ve kaset tekrar hareket ederek sağ tarafın görüntüsü oluşturulur.
- Dezavantaj: Tüp vertebraların arkasından hareket ederken ışının bir süreliğine kesilmesi, radyografinin ortasında boş bir alan oluşmasına neden olabilir.
2.3. Üç Rotasyon Merkezli Cihazlar (Örn: Ortopantomograph)
- Prensip: Diş kavislerinin parabol şeklinde bir eğri oluşturması prensibine dayanır.
- Kaset: Kavisli kaset kullanılır.
- Rotasyon Merkezleri: İkisi sağ ve sol, birisi de ön bölgede olmak üzere üç rotasyon merkezi bulunur.
- Hareket: Işınlama süresince cihaz, rotasyon merkezlerini otomatik olarak değiştirir.
- Cihaz çalışmaya başladığında tüp hastanın sağında, kaset solundadır. Görüntü kaydı hastanın solundan başlar ve orta çizgiye doğru devam eder.
- Merkezi ışın sol kanine ulaştığında rotasyon merkezi değişir (iki kanin ortasındaki nokta).
- Merkezi ışın sağ kanin bölgesine ulaştığında üçüncü rotasyon merkezine geçilir; sağ kaninden sağ TME'in üst tarafına kadar olan bölgenin görüntüsü elde edilir.
- Avantaj: Diş kavislerinin doğal yapısına daha uygun olduğu için, çenelerin görüntü kalitesi diğer iki yönteme göre daha iyidir.
2.4. Günümüzdeki Panoramik Cihazlar
Günümüzdeki panoramik cihazları, magnifikasyonu ve distorsiyonu minimuma indirmek amacıyla devamlı hareket eden çok rotasyon merkezli sistemlerdir. Bu sayede daha yüksek görüntü kalitesi ve daha az artefakt elde edilir.
3. İmaj Tabakası (Fokal Oluk) 📚
Tanım: Görüntüsü alınacak ve incelenecek bölgeye imaj tabakası veya fokal oluk denir. Önemi: Panoramik radyografide, imaj tabakası içinde bulunan objelerin görüntüsü net olarak elde edilirken, bu tabakanın önünde ve arkasında kalan kısımlarda magnifikasyon, distorsiyon ve bulanıklık oluşur. Bu nedenle, elde edilen görüntünün kalitesi, hastanın çenesinin imaj tabakası içerisinde doğru konumlandırılmasına doğrudan bağlıdır. Hastanın pozisyonu tam olarak ayarlandığında ideal görüntü elde edilir.
4. Hasta Pozisyonlandırması ⚠️ (Kritik Adımlar)
Doğru hasta pozisyonlandırması, kaliteli bir panoramik radyografi elde etmenin anahtarıdır.
-
Hazırlık:
- Radyografiden önce artefakt oluşturabilecek baş ve boyun bölgesindeki metal objeler (küpe, kolye, gözlük, iğne, toka, piercing vb.) ve ağız içerisindeki hareketli protezler mutlaka çıkarılmalıdır. ✅
- Hastaya kurşun önlük giydirilir. Ancak, tiroid koruyucu kurşun boyunluklar artefakt oluşturduğu için kullanılmaz. ✅
-
Antero-Posterior Yön:
- Çene desteği ve ısırma çubuğu kullanılarak hastanın antero-posterior yöndeki pozisyonu ayarlanır.
- Isırma çubuğu üzerindeki çentik, alt-üst kesici dişlerin insizal kenarları arasına gelecek şekilde hastaya ısırtılır. Bu sayede hem alt ve üst dişlerin süperpozisyonu önlenir hem de kesici dişler imaj tabakası içine alınır. ✅
-
Sagital Düzlem:
- Hastanın sagital düzlemi cihazın ortasında ve yere dik olmalıdır. Bunu sağlamak için hastanın sagital hattı ısırma çubuğunun tam ortasında olacak şekilde pozisyon verilir. ✅
-
Frankfort Düzlemi:
- Hastanın Frankfort düzlemi (orbita alt kenarından tragusa uzanan hayali çizgi) yere paralel olmalıdır. ✅
-
Servikal Vertebraların Süperpozisyonunu Önleme (Ski Pozisyonu):
- Servikal vertebraların (boyun omurları) mandibula ön bölgeye süperpoze olmasını önlemek için, radyografi alınırken hastanın boyun kısmının iyice gerilmesi gerekir.
- Bunun için hastanın başı sefalostat ile sabitlendikten sonra, hastaya cihaz üzerindeki kollardan tutması ve pozisyonunu bozmadan bir adım ileri atarak iki ayağını yan yana getirmesi ve o şekilde kalması istenir. Bu duruşa "Ski pozisyonu" denir. ⛷️
-
Hava Boşluğunun Giderilmesi:
- Cihaz ve hasta pozisyonu ayarlandıktan sonra hastadan yutkunması, dilini damağına değdirmesi ve dudaklarını kapatması istenir.
- Bu sayede hava boşluğu yok edilir ve doku dansitesi eşit duruma gelerek maksiller dişlerin optimal görülmesi sağlanır. ✅
-
Hasta Bilgilendirmesi:
- Radyografi işlemi sırasında cihazın nasıl hareket edeceği hastaya anlatılır ve işlem boyunca hareket etmemesi için uyarılır. 🗣️
5. Panoramik Radyografinin Kullanım Alanları
Panoramik radyografi, diş hekimliğinin tüm alanlarında geniş bir kullanım yelpazesine sahiptir:
- Çenelerin büyük ve geniş bir kısmının incelenmesinin gerektiği durumlar.
- Dişlerin gelişimini ve anomalilerini görmek amacıyla.
- Travma durumunda (kırıklar, lüksasyonlar).
- Gömülü dişlerin varlığını ve pozisyonunu görmek amacı ile.
- Patolojilerin (kistler, tümörler vb.) tespitinde.
- Periodontal hastalıklarda alveol kemik yüksekliğini değerlendirmek amacıyla.
- İmplant öncesi çeneleri değerlendirmek için.
- Preprotetik (protez öncesi) değerlendirme için.
- Temporomandibuler eklemi (TME) incelemek amacıyla.
- Maksiller sinüsler, burun septumu ve nazal konkaları değerlendirmek için.
- Trismus (ağız açmada kısıtlılık) vakalarında, kusma refleksi olan hastalarda ve çocuklarda.
6. Panoramik Radyografilerin Avantajları ✅
- Maksilla ve mandibula aynı film üzerinde incelenebilir.
- Aynı film üzerinde dişler ve çenelerin birbiri ile olan ilişkisi incelenebilir.
- Hasta daha az radyasyon alır (serigrafi çekilirken hastaya verilenden üçte bir oranında daha az).
- Uygulaması kolay ve kısa sürer, hasta kooperasyonu iyidir.
- Trismus vakalarında ve bulantı refleksi olan hastalarda kolaylıkla uygulanır.
7. Panoramik Radyografilerin Dezavantajları ⚠️
- Detay çözünürlüğü iyi değildir (periapikal radyografilere göre).
- Magnifikasyon (büyütme) vardır.
- Geometrik distorsiyonlar söz konusudur. X-ışınlarının yukarı doğru angulasyonundan dolayı objenin boyu uzar; lingual ya da palatinal kısımlar bukkal tarafa göre nispeten daha yüksekte görülür.
- Ön bölgede servikal vertebraların süperpoze olmasına bağlı olarak bu bölgedeki dişler net görülmez.
- Bazı cihazlarda ön bölgede imaj tabakasının yetersizliğinden dolayı kanin ve kesiciler bölgesi net görülmez.
- Özellikle premolar bölgede proksimal bölgeler süperpoze olur.
8. Görüntü Artefaktları 💡 (Önemli)
Panoramik radyografilerde, doğru pozisyonlandırma yapılmadığında veya bazı anatomik yapılar nedeniyle görüntülerde artefaktlar (yapay oluşumlar) meydana gelebilir.
8.1. Ghost İmaj (Sekonder İmaj) 👻
- Tanım: X-ışını kaynağının yakınlarındaki yapılar büyük oranda magnifiye olur ve bulanıklaşır. Fokus alanı dışındaki cisimlerin ve anatomik yapıların neden olduğu distorsiyona uğramış bu görüntülere ghost imaj (sekonder imaj) adı verilir.
- Özellikleri:
- Her zaman primer imajdan daha yukarıda ve distorsiyona uğramış olarak görülür.
- Primer objenin gerçek görüntüsünden daha büyük ve bulanıktır.
- Bazen primer obje radyografide görülmese dahi ghost imaj görülebilir.
- Örnek: Mandibula köşesindeki metal bir küpenin karşı tarafta daha yukarıda ve bulanık bir gölge olarak görülmesi.
8.2. Double İmaj (Çift Görüntü) 👯♀️
- Tanım: Orta hattaki obje ve yapılardan bilateral (iki taraflı) olarak oluşan görüntülerdir. İki taraftaki görüntü de eşit dansiteye sahiptir.
- Örnek: Hyoid kemik veya servikal vertebraların orta hattaki yapılar olması nedeniyle her iki tarafta da benzer görüntülerinin oluşması.








